Wymiana sparciałych uszczelek w oknach i drzwiach tarasowych

Najprostszy test uszczelki nie wymaga żadnego narzędzia: trzeba ją nacisnąć palcem. Sprawna ugnie się i wróci do kształtu. Sparciała zostanie wgnieciona albo pęknie - i wtedy przez zamknięte okno ciągnie chłodem, choć na oko wszystko jest zamknięte.

Na zdjęciach z tej wizyty widać stan, w którym decyzja jest już oczywista. Stara brązowa uszczelka nie dała się wyjąć jednym odcinkiem - rozsypała się na krótkie, kruche kawałki, którymi zasypany jest cały rowek ramy i parapet.

Co widać na zdjęciach

• rowek ramy pełen odłamków starej uszczelki, obok zwoje zdjętego materiału i krążek nowego,
• zbliżenie na oczyszczony rowek przy zaczepie okucia z resztkami kruszywa,
• nóż, wkrętak i klucz imbusowy przygotowane przy pustym rowku,
• stanowisko pracy w trakcie wymiany, ze smarem do okuć pod ręką,
• okna otwarte na ogród z przygotowanym materiałem na parapecie,
• drzwi tarasowe i szpulę nowej uszczelki - ten sam dom, ta sama wizyta.

To, że uszczelka wychodzi w kawałkach, jest samo w sobie informacją: skoro guma straciła sprężystość na całej długości, to samo dotyczy pozostałych okien z tego samego rocznika. Dlatego taką wymianę robi się w całym domu naraz, razem z drzwiami tarasowymi - jeden dojazd zamiast pięciu i jeden profil w każdym skrzydle.

Nowa uszczelka jest wyższa od dogniecionej starej, więc po jej osadzeniu skrzydło domyka się ciaśniej. Bez ponownego ustawienia docisku okno albo chodzi twardo, albo - przy zbyt mocnym dociągnięciu - obciąża okucia. Regulację robię więc od razu, jako część tej samej pracy.